Waar is oprechter trouw….

Hoe immens groot een liefde maar kan zijn bewijst mijn hond dagelijks.
Waer heerscht opreghter trou dan tusschen hond en vrouw ter weereld oyt gevonden zal ik maar zeggen.
Ik ga weg en jij kunt niet mee “blijf Millex!”
En hij blijft
Hoe verschrikkelijk erg dit alles .. ik blijf hier alleen achter, ik word verlaten, mijn leven stort nu  in.
Mijn allergrootste lief in de wereld gaat weg, zonder mij *huil* .
En woewwoewwww… jank jammer ende howling galmt door de hele galerij.
Prachtig eigenlijk want de hele rest moet het weten en het werkt inderdaad ook zo;
500 bewoners mogen getuige zijn van het erge wat er plaatsvind in slechts 1 appartement.
Probeer het maar eens met facebook.
De vreugde is dan ook helemaal aan mijn kant want ik kan A) oh… even zonder Millex hoor, even ppfff…. nergens rekening mee hoeven houden, maar vooral B) oh… zo dadelijk ga ik de trap op en hij hoort het al, weet ik zeker. Ligt al voor de deur met zijn oren gespitst … baasje terug? baasje terug? baasje terug ??
De deur gaat open en mensen kinderen, hoe groot is toch het onmeetbaar geluk.
YES yes yes .. ik spring en dans ervan, waar is mijn *bal-bal-bal* met mijn oude botten *auw*, mijn oren staan weer overeind, ik piep en huil er helemaal van.
Hoe makkelijk is een kinderhand maar gevuld.
Alleen dat al is reden genoeg om ooit 5 minuten weg te gaan en meteen weer terug te komen als ik nou héél depressief ben.
ZIJN leven kwispelt alweer.
Lief hè. 🙂
Advertisements
Aside | Posted on by | 1 Comment

fantasie of werkelijkheid?

Een van de grote vragen die volgens mij steeds actueler word binnen de Nieuwe Dimensie is: klopt het nou wat ik waarneem?

Er zijn duizenden berichten te vinden, boeken, You-Tubes, artikelen en documentaires over paranormale verschijnselen.
Wat ik me steeds vaker af begin te vragen is: maar hoe weet je nou of het ook echt waar is?
Men kan wel van alles vertellen. En worden wij dan geacht het maar te geloven.
Ik heb die neiging steeds minder eerlijk gezegd.
Maar waar ga ik dan op af, wetende dat een hoop waarneming vooreerst nog niet bewijsbaar zijn laat staan herhaald kunnen worden.
Wellicht is dat ook helemaal niet de bedoeling van de waarnemingen maar niettemin, hoe verloopt onze communicatie dan?
Met een groep lichtwerkers is dat nog niet echt een probleem.
We gaan er gezamenlijk vanuit dat onze waarnemingen echt zijn of want daar gaat het niet over.
De bijeenkomsten zijn dan ook altijd wonderlijk geweest.
Niettemin, het beeld wat zich steeds vaker aan mij opdrong was dat van een kleuterklasje spelend in de zandbak.

… en toen zaten we op een piratenschip en het stormde heel erg. De kapitein viel van het schip en wij moesten hem gaan redden en toen kwam er een walvis en toen moesten we hard naar het eiland zwemmen en toen.. en toen.. enz…

De fantasiewereld van een kind.
We dachten er niet over na of het wel echt of niet echt was.
Dat kwam later pas.
En toen… liep de communicatie ook vast.

Dat is dan de uitwisseling met wat je kunt noemen; gelijkgezinden.
Hoe moet dat dan met de “gewone” buitenwereld?
Op zijn zachtst gezegd lastig.

Je gelooft me niet. Je denkt dat ik fantaseer. Ik ben toch niet gek?
Nee maar dit is toch raar? Vind je zelf niet?
Ja inderdaad.
Ik geloof mezelf dan ook heel vaak niet (meer).
Is het dan toch niet echt ?
Jawel soms is het echt maar soms niet.

Mijn zoektocht gaat vanaf dit station over de vraag: wat is het verschil eigenlijk tussen waarneming en fantasie?

Ik las laatst ergens dat het in hetzelfde deel van de hersenen actief is. Dan word alles wel heel bedenkelijk lijkt me. Als waarneming en fantasie zo dicht bij elkaar liggen, hoe hou je dan uit elkaar wat werkelijkheid is en wat niet?

Posted in Materie/non-materie | 2 Comments

ondervinding of bovenvinding?

Wat me al een poosje bezig houdt is de vraag: wat is het verschil tussen ervaring en waarneming en, is er wel verschil.
Dit met betrekking tot paranormale waarneming.
Kun je dergelijke waarnemingen nou beschouwen als ervaringen?
Immers, we doen fysiek in feite helemaal niets. En toch bevinden we ons in een andere werkelijkheid.

Het heeft wel iets weg van gamen vind ik.
Je zit “in” een game, je kunt volledig opgaan in die andere wereld.
Zelfs zodanig dat de “werkelijke” wereld, de dagelijkse werkelijkheid, langs je heen gaat.
Je bent a.h.w. niet op deze aardbol.
Als iemand dromerig voor zich uit zit te staren zegt men dan ook wel: die is elders. 🙂
Ja misschien is dat ook wel zo.
Maar kunnen we dit nou een ervaring noemen?
We hebben toch al die tijd niets gedaan als alleen achter de computer gezeten?
Geldt dat ook als ervaring ?

Er zit een heel verschil tussen het lezen over Afrika en er zelf daad-werkelijk geweest zijn.

Het Etymologisch woordenboek maakt me vooreerst nog niet wijzer waar het woord “ervaren” zijn wortel vind.
Als alternatief word wel “ondervinden” aangereikt.
Goed.
Tot die tijd beschouw ik een ervaring als een ondervinding.

Wat grappig.
De vinding is blijkbaar onder .. ?

En wat doen we dan met onze ondervindingen die van boven komen?
Zijn dat dan bovenvindingen?
Zoals de oplossing van een probleem een uit-vinding is ?

Mijn zoon had er als kind geen moeite mee dat beide werelden bestonden;

Ik zag 2 beren
broodjes smeren
O het was een wonder.
Onderwonder, bovenwonder dat die beren smeren konden.
Hi hi hi
ha ha ha
Ik stond erbij en ik keek ernaar.

Posted in Taal | Leave a comment

interview met prof. dr. R.Hazel over lichtwerkers en de Nieuwe Aarde.

(red. 25 Jan. 2010. van onze correspondent Z.Ebra)

Gisterenavond was ik nog op het nippertje in de gelegenheid een interview met prof. ds.R.Hazel te ritselen.
Een beetje snibbig nam ze plaats in de stoel tegenover me, openend met de volgende zin:

– ja kijk Z.Ebra, u wilt dit nu wel maar ik zit hier te wachten op een belangrijke correspondentie uit het buitenland en nu komt u nog even zeuren om een interview. En dan óók nog op mijn verjaardag. Dat is een beetje veel van het goede vind u niet.
Wilt u taart?

Heel graag hartelijk dank.
– Ja ik begrijp dat u een druk schema heeft en nog van harte gefeliciteerd met uw verjaardag.

-Tja, daar ontkom je dan ook niet aan maar dank u.

Ik zal mijn vragen zoveel mogelijk beperken.
Heeft u een eige ….

Mooi zo. Dat is een hoopvol begin zeg maar. Vraag maar raak.
Maar het moeten wel zinnige vragen zijn hoor want hè dat gevraag tegenwoordig.

U onderschat mij prof. maar ja goed.
Heeft u een eigen visie op de Nieuwe Tijd enzo?
En hoe denkt u over de Nieuwe Aarde en de paniek die er af en toe losbreekt.

– Nou kijk, alle visies die ik heb zijn van mijn eigen. Laten we dat als eerste data noteren.
Verder tja… NIeuwe Tijd…. hoe kan tijd nu nieuw zijn vraag ik me steeds af. Tijd is gewoon tijd klaar.
Dus hup, de eerste vraag hebben we al beantwoord.
En Nieuwe Aarde…. tja tja tja …. eigenlijk zelfde laken een pak, de Aarde is al miljoenen jaren oud en i.p.v. daar nu eens gewoon tevreden mee te zijn nee, we willen weer nieuw nieuw nieuw.
Ja hoor *zucht*. Het verhoogt natuurlijk de verkoopcijfers door de Aarde als vernieuwd nu weer aan te bieden maar weet je wat het punt is meneer Z.Ebra?
Daar trekt die hele Aardbol zich niets van aan. Ze schommelt vrolijk verder en volgt rustig haar eigen baan.

Nou rustig kunt u het toch nauwelijks noemen. Onlangs nog die aardbeving in Haiiti en de klimaatveranderingen, het uitsterven van de ijsberen enzo, daar kunt u toch niet omheen lijkt me.

-Nee, dat zie ik natuurlijk ook wel. Ik ben niet voor niks professor.
Maar vooruit dan maar weer, je moet het zo zien.
De Aarde is ook “iemand” .Mensen denken wel dat onze planeet een ding is maar dat is natuurlijk typisch Oliebollen-denken
Onze Aarde is Iemand. Dat is allang bewezen.
En alle iemanden zijn onderhevig aan schommelingen e.d. dat is nl. een natuurwet. Dus Aarde schommelt ook en alle ijsberen schommelen mee.
En verder die ijsberen tja … och kijk hè die willen gewoon maar 1 ding is dat is zo snel mogelijk naar huis. Ze hebben er genoeg van. Tis mooi geweest, we hebben nu lang genoeg in de kou gestaan dus hup; we houden het voor gezien góða ferð. Zo eenvoudig is het eigenlijk.
Kijk de hele idee van De Nieuwe Aarde is simpel: het is een hologram en als we nou maar genoeg geloven dat het bestaat word het vanzelf echt.
Simpel hoor, zo heeft God het ook altijd gedaan.
tis werkelijk een heel eenvoudig rekensommetje…. (staat op pakt een krijtje ) ….. ik kan het evt. wel aantonen d.m.v. een grafiek die ik hier heb getekend kijk als je nu hier kijkt da……

… Oh nee prof. doet u toch vooral niet al die moeite, dat is jammer van mijn…. eh uw kostbare tijd hoe denkt u over Lichtwerkers?

-Lichtwerkers? ( gaat weer zitten ) Eh…. wat bedoelt u met lichtwerkers dan ..? Ik begrijp de vraag niet.

-Nu er zijn toch mensen op aarde die lichtwerkers zijn? En die mee helpen met dat hele hologram waar u het over heeft.

-Hmm.. Lichtwerkers, hahaha hoe verzinnen ze het!
Maar goed ja … ik begrijp wat u bedoelt.
Zijn dat niet menselijke engelen die licht geven of zoiets?

-Ja precies die bedoel ik.

-Nu, prachtig en formidabel . Kan niet anders zeggen echt waar.

-Heeft u er niets meer over te zeggen ? Dat was het? …. vind u dat geen mooie wezens dan?

-Ja zeker wel. Niets dan goeds over de zon zal ik maar zeggen.
Zo.
Dat was het hoor. En nu ga ik ermee ophouden want ik ben uitgepraat. Ik vind u een saaie journalist ik *gaap* ervan.
En op je eigen verjaardag wil je dat pas na 12 uur en niet eerder.

– Maar u heeft de 3e vraag nog steeds niet beantwoord ….. eh … heeft u misschien nog een advies aan alle mensen op de hele wereld?

Advies? Advies over wat? Kijk u moet een beetje duidelijk zijn in die dingen. Je kunt niet zomaar een vraag het Universum in slingeren en dan denken dat oh… daar zal onze professor wel een leuk antwoord op bedenken. Zo werken die dingen dus niet hm?
Noem een groep, definieer, wees duidelijk, waar gaat het over en stel uw vraag nog een keer.

Ah ok, ik begrijp wat u bedoelt.
Heeft u nog een advies voor mensen die evt. bang zijn voor 2012?

– Ja.
Niet in paniek raken en veelvuldig knuffelen. Dat is het eigenlijk.

-Knuffelen??? Dat is een vreemd antwoord voor een hooggeleerde …?

-Och ja, dat zoekt men niet achter een prof hè. ik sta echt niet te kijken van uw verbazing.
Maar goed. Nu heb ik er echt genoeg van en de telefoon rinkelt. *telefoon rinkelt*
Dat zal Cern Genève zijn en ja dat gaat dan allemaal weer in het Schwyzertütsch dus heej…. dat vergt enige concentratie altijd.

.

-Fijn Prof. dan toch hartelijk bedankt voor deze verlichtende woorden hoor.
En eh …… mag ik u dan een knuffel ge…..

-Nee zeg ga weg! Het is nu mooi geweest. (vliegt stekelig overeind )
Dat gezever allemaal.
Hup wegwezen jij …… “ja hallo grüezi, professor Azel…. joah joah…

Posted in Verhaaltjes | Leave a comment

Avalon wereld

Voor mij is het nog steeds een zoeken naar woorden voor al die vreemde nieuwe ervaringen die ik op doe.

Het wemelt van woorden als het gaat over spirituele aangelegenheden die best vaag zijn zolang er nog geen kader is.
Logisch maar ooit best lastig in de communicatie hierover omdat we niet altijd begrijpen wat de ander precies bedoeld.
Nou heb ik niet de de ambitie een heel nieuw woordenboek aan te leggen maar ik probeer wel te zoeken naar woorden die de lading enigszins dekken en ook begrijpelijk zijn voor den lezer.

Iedereen kent wel woorden als; “Universum” “hoger Zelf”  Grote/Kleine Ik, “Ziel” en “Hemel” .
Wat eenieder zich er bij voorstelt is heel persoonlijk en word dan ook niet nader, of anders zeer summier omschreven waarbij vrijheid voor alle interpretaties mogelijk.
Zoiets als een kleur onbeschrijfelijk is of, zoals in de Bijbel als opdracht meegegeven is: Gij zult geen beeld van God snijden.
En waarom niet?
Omdat men mensen zou beroven van de vrijheid hun eigen “beelden” waar te nemen en voor zichzelf een invulling te geven.
M.a.w. er is niet 1 waarheid zoals er ook niet 1 God zijn zal > Geloofsvrijheid.

Zo ben ik al een hele tijd op zoek naar een woord wat passend is voor de “ruimte/staat/sfeer … ( kijk zie je ? Daar ga ik al … wat IS het eigenlijk … ? )
Laten we voor nu zeggen de sfeer of toestand waarin ik regelmatig verblijf.

De beste vergelijking die ik ooit heb kunnen vinden was een fragment uit de film “De Nevelen van Avalon”.
In dat fragment zien we koning Arthur als jongeman in gesprek met zijn zuster.
Ze wandelen samen door een tuin, hun wereld is gescheiden van de normale wereld door een mist.
Er wandelt iemand aan de andere kant van de mist en ze kunnen haar zien.
Zij echter kan Arthur en zijn zuster niet zien.

Welnu, het is die wereld achter de mist waar sommigen van ons doorheen kunnen kijken en sommigen niet.
De vraag of het letterlijk bestaat laat ik hierbij even buiten beschouwing.
Ik vond het in ieder geval de mooiste en meest herkenbare weergave van wat ikzelf regelmatig ervaar.
Er is inderdaad een andere wereld achter de mist …

Posted in Materie/non-materie | 1 Comment

Hypnose: geen goed of fout.

Eenmaal in mijn leven heb ik een hypnose ondergaan.

Dat was uitermate leerzaam en interessant om mee te maken.

Nou had ik een echte fijne therapeut die me geduldig begeleidde en continue in de gaten hield of ik me er nog wel prettig bij voelde, wat het geval was.

Wat me achteraf opviel was dat ik die staat van “zijn” herkende van mijn “Avalon-wereld” zeg maar zo.
Ik ben me toen af gaan vragen wat hypnose nou eigenlijk is, hoe dat werkt en vooral waarom het zo prettig was.

Nou denk ik dat hypnose een bepaalde staat is waarbij een gedeelte van je denken a.h.w. even op pauze word gezet. Het werkt wel, ik wist ook dat ik bepaalde vragen niet wilde beantwoorden wat ik dan ook niet gedaan heb, maar op de achtergrond.
Zoiets als een filter waarmee ik zelf kon beslissen of ik ergens wel of niet op in wilde gaan. Voor mij voelde het dan ook niet willoos.
Het bewuste denken word a.h.w. teruggebracht en het onbewuste krijgt meer ruimte.

Het prettige zat er achteraf in dat er geen commentaar was.
Er word niet geïnterpreteerd, er word geen commentaar gegeven ( noch door de therapeut noch door mij) waardoor alles wat naar boven komt oordeelloos is.
Er is geen foute gedachte noch een goeie.
De vrijheid om gewoon te mogen denken wat je wilt en het ook uit te mogen spreken was voor mij een zeldzaamheid.
Alles mocht.
Vergelijkbaar met een sandbox-mode in een game.
Je kunt niet winnen en ook niet verliezen.

Ooit noemt men hypnose wel een “droomstaat”.
Dat was het voor mij toch niet.
Ik vind dat er een enorm verschil is tussen hypnose en dromen.
Bij hypnose heb je, zoals gezegd nog vat op wat je wel en niet boven laat komen of verder onderzoekt.
BIj een droom is er totaal geen vat op datgene wat er bovenkomt.

Posted in Materie/non-materie | Leave a comment

Tijd is relatief; de praktijk

Iemand maakte onlangs de opmerking ” wiskunde is net zo romantisch als de muziek van Chopin of een schilderij van Victor Hugo”.

Nou weet ik helemaal niets van wiskunde en het heeft nooit zo mijn belangstelling gehad, maar als hij dat zo zegt geloof ik het onmiddellijk.
Schoonheid niet uitgedrukt in  schilderkunst, muziek of taal maar in cijfers en getallen.
De Romantiek der “gewighten, ende maten” zoals je de middeleeuwse wetenschap bondig zou kunnen omschrijven.
Hij ervaart het in ieder geval zo.

Er zo eens over nadenkend vroeg ik me af of Einstein dat ook zo ervaren heeft.
Ik krijg de indruk van wel als ik zijn biografie lees.
Een van de dingen waar hij enorm van genoot, zo begrijp ik uit het boek, was het gezamelijk buigen over een wiskundig probleem om uiteindelijk ook gezamenlijk tot een oplossing te komen die, wiskundig gezien, klopt.
Zoiets lijkt me ook geweldig.
Je vind feitelijk iets uit.
Een cijferkundige uitvinding.
Hoe groots zal dan zijn ontwikkeling en ontdekking van de relativiteitstheorie geweest zijn? Mindblowing volgens mij.
Wederom een totale verschuiving van je denken en de hele logica zou ik bijna zeggen.
Er valt een enorme denktoren om en er komt weer een prachtige nieuwe voor in de plaats.

Woow .. tijd is dus relatief?
Wil dat dan zeggen dat er een dimensie is die er weliswaar is maar die we gewoon niet waarnemen?
Volgens de berekeningen schijnbaar wel.
Er is “iets” wat wetenschappelijk aantoonbaar is en dat nemen we aan maar niet “waar”.
Hoe wonderlijk.
Iets voor waar aannemen wat je niet waar-neemt … ?

Hier nu ben ik dan gelandt bij het onderwerp waar ik het eigenlijk over wil hebben: de praktijk.

Einstein, en nu dan moderne wiskundigen, schreef er over, dacht er over na en kwam met conclusies.
De volgende stap is in mijn ogen: wat doet dat nou eigenlijk met ons?

Ik heb eens geprobeerd om mezelf bewust te worden van Tijd-ervaringen.
Want ja inderdaad, hoe ervaar je tijd dan, hoe leef je er eigenlijk mee en
in hoeverre wordt ons handelen en denken bepaald door Tijd ?
Best wel vaak als ik er zo over mijmer.
Denk bijv. maar aan het plannen van afspraken > toekomst.
Of het bekijken van foto`s > verleden.
Maar nog krachtiger en emotioneler : angst > verleden, of zorgen > toekomst.

Oh?
Zou het nou inderdaad zo zijn dat angst gestoeld is op het verleden?
Oppervlakkig gezien wel immers; hoe kunnen we bang zijn voor iets wat we niet kennen?
En om het te kennen moeten we terug in de tijd. (Een negatieve ervaring kan voor angst zorgen.)

En in feite is je-zorgen-maken een onzekerheid over de toekomst. ( wat nou als… )

En dan heb ik het nog niet over Verlangen gehad ( het is er nog niet maar ik wens dat het komt ) Hoop, wens, Geloof, ambitie en motivatie.
Allemaal eigenschappen die hun wortels hebben in een Tijdsvorm. We gaan ergens naar toe of althans hopen we het of we geloven het ten minste.
Of het uitkomt valt nog te bezien ( toekomst)
Als het tegenvalt zijn we telleurgesteld ( verleden).

Zo bekeken is het wel een zeer vreemd idee als onze tijdsbeleving soort weg zou vallen want dat zou dan invloed hebben op al deze zaken.

Als ik naar onze hond of ons konijn kijk word het snel duidelijk dat ze niet leven met iets als “geloof” of teleurstelling.
En hoewel, zeker de hond, verdrietig kan worden als ik de autosleutels pak en hij dit keer niet mee mag, denk ik toch niet dat hij daar verder consequenties aan verbind meer dan wat hij op dat moment voelt: ik mag niet mee.
Hij leeft niet met de hoop of wens dat ik binnen 5 minuten weer terug ben want dat voelt hij niet op dat moment. Er IS alleen maar gemis en dat was het.
Waarmee ik niet wil zeggen dat hij niet beinvloed zou worden door tijd want een negatieve ervaring blijft natuurlijk wel in zijn systeem zitten, al is hij het zich niet bewust.
Met dit in mijn achterhoofd ga ik er vanuit dat Tijd dan toch iets menselijks is.

Zou het nou echt een uitvinding zijn …. ?

Meer naar de praktijk gedacht heeft het tijds-denken ook een enorme impact op mijn dagelijks leven, merk ik nu.
Ergens tegenop zien bijv. waarbij de werkelijkheid bijv. dikwijls best mee blijkt te vallen. Voor niets gepiekerd dus.
En andersom komt ook voor: ik had me er zo op verheugd.
De teleurstelling.

Zoals ik me afgevraagd heb wat er allemaal beinvloed wordt door tijd, zo heb ik mezelf ook de vraag gesteld wat er dan eigenlijk nog over blijft wat niet Tijd-gerelateerd is.
Het was even zoeken maar ten slotte kwam ik uit op Liefde.
Dat IS er gewoon, of niet natuurlijk.
Maar als er, in welke vorm dan ook, Liefde is blijkt het los te staan van Tijd.

Posted in Materie/non-materie | Leave a comment